Αχ αγαπημένοι μου, η Μαντάμ έχει μάθει κάτι πολύ βασικό στα χρόνια που πέρασε ανάμεσα σε δείπνα στο Gstaad, βαρετές συζτήσεις στο Claridge’s και εκείνα τα παλιά σαλόνια της Κυανής Ακτής, όπου οι πραγματικά ισχυροί άνθρωποι μιλούσαν χαμηλόφωνα γιατί δεν είχαν ανάγκη να αποδείξουν τίποτα.
Η νεόπλουτη αλαζονεία όμως κάνει συνεχώς αναρτήσεις.
Και κάπου εκεί αρχίζει η γοητευτικά θλιβερή περίπτωση της Καλλιόπης Σεμερτζίδου, η οποία μοιάζει να μετατρέπει την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ σε προσωπικό της social media performance με μια άνεση σχεδόν σοκαριστική.
Όχι επειδή ανεβάζει φωτογραφίες — προς Θεού, η Μαντάμ λατρεύει τη ματαιοδοξία όταν έχει class — αλλά, επειδή το κάνει με εκείνο το ύφος ανθρώπου που έχει πειστεί πως η αισθητική μπορεί να ξεπλύνει την πολιτική δυσωδία.
Και τι βλέπουμε;
Λεζάντες αυτοηρωοποίησης.
Quotes επιπέδου κακογραμμένου empowerment ημερολογίου.
Hashtags #truth και #haters λες και πρόκειται για influencer που επέστρεψε μετά από toxic breakup κι όχι για πρόσωπο που βρίσκεται στο επίκεντρο σκανδάλου για διασπάθιση δημοσίου χρήματος μέσωπολιτικών διασυνδέσεων.
Η Μαντάμ σχεδόν θαύμασε το nerve.
Διότι χρειάζεται ιδιαίτερη ψυχολογία για να μετατρέπεις μια στιγμή πολιτικής πίεσης σε προσωπικό lifestyle feed με φίλτρα, λαϊκά άσματα αυτοηρωοποίησης και captions που φωνάζουν “κοιτάξτε με πόσο ατάραχη είμαι”.
Με βλέμμα “δεν με αγγίζει τίποτα”.
Και αυτό, αγαπημένοι μου, είναι το πραγματικό σκάνδαλο.
Γιατί κάποτε ακόμη και οι πιο κυνικοί της εξουσίας κρατούσαν τα προσχήματα. Υπήρχε ένας φόβος κοινωνικής αποδοκιμασίας. Μια στοιχειώδης ντροπή. Ένα διάστημα σιωπής μέχρι να περάσει η μπόρα.
Σήμερα έχουμε τη νέα σχολή πολιτικής αισθητικής: Όσο πιο βαριά η σκιά, τόσο πιο έντονο το contouring.
Η Μαντάμ κοιτούσε τις φωτογραφίες και είχε την αίσθηση ότι παρακολουθεί το ελληνικό political kitsch στην πιο καθαρή του μορφή. Επαρχιώτικος νεοπλουτισμός ντυμένος luxury. Δημόσιες σχέσεις βαφτισμένες αυθεντικότητα. Πολιτική αλαζονεία τυλιγμένη μέσα σε τραγούδια του Καρρά και ψευτομυστήρια captions.
Και ας πούμε επιτέλους την αλήθεια: Δεν εξοργίζεται ο κόσμος επειδή βλέπει μια όμορφη γυναίκα να φωτογραφίζεται.
Εξοργίζεται επειδή βλέπει ανθρώπους που συμπεριφέρονται σαν να είναι υπεράνω λογοδοσίας. Σαν το δημόσιο χρήμα, οι πολιτικές άκρες και η κοινωνική πρόκληση να είναι απλώς props σε ένα κακοσκηνοθετημένο Instagram feed.
Η Καλλιόπη δεν ποστάρει απλώς φωτογραφίες.
Ποστάρει το αίσθημα ατιμωρησίας μιας ολόκληρης εποχής. Το πρόβλημα είναι η αίσθηση ατιμωρησίας που στάζει μέσα από κάθε ανάρτηση.
Αυτή η σχεδόν προκλητική βεβαιότητα πως τίποτα δεν μπορεί να αγγίξει πραγματικά ανθρώπους που έχουν μάθει να ζουν μέσα στην προστατευμένη φούσκα των πολιτικών διασυνδέσεών τους.
Και αυτό, ma chère, δεν είναι elegance.
Είναι vulgarity με φίλτρο Valencia.
C’est tout.
